Esbjorn Svensson'un hatrına...

Ab Initio

(evet!
yazının düşüşü buradan başlar)

artık şiir yazmasak da olur

ağzımızda elimizde et yemek kokusu artık
olmasa da olur her suyu ayakta içebiliriz

ey şaşacak şeyleri olmadan ölüveren çocuklar
kimsede görünmeyen bağlarla dizleri çözülenler
ey beş duyusuyla birden beş türlü karınağrılılar
kapılar kapanmadan ışıkları söndürenler
çocukları gelmeden eve yoğurt mayalayanlar ey
maymundan gelenler keza gelmeyenler havvanın rahmine
tüneyenler tekerlekçiler tekerlemeciler iskontosubütün dinciler
ey en nazik bir anında diş düşürenler taş taşıyanlar
tımarda yüksek yapıp pornoya yazılanlar
hanımlar efendiler sevgili orospular adamakıllı ibne mi ibneler

[geliyor salt topraktan türediğine zaman içinde mayalanmış hamur
geliyor çamur kütlenin en yetkin birleşimi ortada kabarcıklarla
geliyor ki ayna gibi parlak güneş emrinden her cisim ruhu kabule
ne ki bu dünyanın ısısı anlaşılıyor ki latif cisimle nasıl kendi yeteneğine
güneş doğduğu zaman yırtıcı bir hayvan dişleri çıktı su başına götürüldü
gizlenmesi gereken yerleri gizlendi bunun üzerine söz eline ayağına
kulağına burnuna baktı etin lezzetini anlayınca bütün nesneler havayla
şişirilerek bir kanıt gösteriyor ki bu kuşku nereden kaynaklanıyordu
bu kuşku nereden kaynaklanıyordu kalpte bulunan sözgelimi başlamazdan
önce nereden kaynaklanıyordu ki Morel her zerreden gözleri açılınca
fena erdi yürüyen ayağı yapan eli yaşı yirmi sekizi bulmuştu özetle
şöyle düşündü öyleyse içtiği suya bakmalıdır bir korint korinte sonra
bal gibi bir korint korinte yazık ki ağarmakta güçlük çeken sabahı
ayak değiştirir masa dönenir kurulur göğerir andırır kesilir ancak..]

İbneler mi ibne adamakıllı orospular sevgili efendiler hanımlar
yazılanlar pornoya yapıp yüksek tımarda
taşıyanlar taş düşürenler diş anında bir nazik en ey
dinciler iskontosubütün tekerlemeciler tekerlekçiler tüneyenler
rahmine havvanın gelmeyenler keza gelenler maymundan
ey mayalayanlar yoğurt eve gelmeden çocukları
söndürenler ışıkları kapanmadan kapılar
karınağrılılar beş türlü birden duyusuyla beş ey
çözülenler dizleri bağlarla görünmeyen kimsede
çocuklar ölüveren olmadan şeyleri şaşacak ey

içebiliriz ayakta suyu her olur da olmasa
artık kokusu yemek et elimizde ağzımızda
olur da yazmasak şiir artık

[başlar buradan düşüşü yazının
evet!]

Ad Interim

hayırrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!

uzatmayalım..

Ad Mortem

uzatmayalım Renan çarşılara omuz verir
merhum bir kuşkucudan anmalık 920 tarihli slovak göbel postalı
  azizliğe uğrar..

der: kantaloplarıyla yağıyor kendi üzerine titreyen gece
  gecede bir chanson baştan aşağı renalelik

özünde iyidir bir geç vakit piyemonte sahilinde Renan kıyıya vurmuş
gören bir nevropat bir fukara bir rint ayaklarını ovmuşlar
    avuçlarını yalamış

ki der: ne dakik çekilmiştir oğulluktan nasıralıca isa
  operada phantom meryemde sufle olmağ!

Neyse..

Renan'ın içerisinde alt tarafı tartüfçe şu sözlermiş:

Evet elbette! Hepsini yemek gerekti
Evet elbette! Hepsini içmek gerekti
Evet elbette! Taksi çağırmak gerekti
Evet elbette! Odadan çıkmak gerekti
Evet elbette! Yemeği hazırlamak gerekti
Evet elbette! Okuldan çıkmak gerekti
Evet elbette! Hayırdır
Evet elbette! Bu akşam yıkanacağım

Neyse..

Onun oraya saat sekize doğru girdiğini bir cinn söylüyor sonra:

Gerçeğte havedan juden ğonuşurdi
  jonra bir oleydan ucin ışinden titmayı sejti
  mekanı jinnet olsin

Fug – Fugue..

Neyse..

Ad Infinitum

Gotthold Ephraim Lessing şansı olmayan insanlardandı
Voltaire'den ziyade silezyalı bir asker el vermiş kirpiklerini
  ıslatmıştır-dır

fakat açlık ve parasızlık büyük san'atkarları terk etmezmiş -basilisk!
kalafatsız gemilerde tayfa gölgesiyle dramların plastik uykusunu
  kaçırmıştır-dır

günde yaşamak daha doğrusu beş on kuruş için ölmemek Lessing'e
  lazımdı-dı

bu sebep ahlaki değil bediidir cümlesini okuyoruz kan verdiği
  gözlerinden-den

takdiri ilahinin ilk dramaturgu kendini kaldırımlar üstünde bulan
  tekrardan geliyordu-du

amma bir kuş böylelikle düşmeden başımıza komplimansız-ız

gölgeler çünkü üstüne düşeni yapar yavaş yavaş ruhundaki ateşin-in
işte bu neşe bu alay potsdamlıkla bu ephraim gözlerini her zaman için
  kapamıştır kapanışta-da

Gotthold Ephraim Lessing
Renan
Morel

ha onu diyordum..