bir marangozun kestiği tahtadan
üç iskemle, bir tabut, dar bir kapı çıktı

kantar memuru sabah ilk iş bir örümceği ezdi
kimse farkında değil
kırk ton demir, on altı kasa ayva ve bir adamın
kimseye anlatmadığı çocukluğu eksik tartılıyor

akşam oldu
memur kantarı kapattı
demirci dükkânından çıktı
marangoz talaşlarını süpürdü
bir kadın çocuğunun ateşini ölçtü
bir hayvan kendi yarasını yaladı
bir ağacın içinde su yükseldi karanlıkta
kimse bunların aynı anda olduğunu bilmedi

işte o vakit
kantarın altında
ezilmiş örümceğin ağından kalan
bir tek iplik kımıldadı

memur elini çekti
ibrenin gösterdiği ağırlık
hiç değişmedi

bir cisim düşünelim, düşünmesek de olur
kendisi bizi düşünüyor olabilir